ما از هیچ می‌نویسیم و درباره‌ی هیچ می‌نویسیم. گاهی همان مشکلات و سختی‌هایی که زندگی را بی‌معنا می‌کنند، تبدیل می‌شوند به بهترین منبع الهامِ نوشتن. استیو تولتز، خالق رمان محبوب جزء از کل، در مسترکلاس «نوشتن درباره‌ی هیچ» از معنایی می‌گوید که از دل بهانه‌ها، دردها و الهامات شخصی زاده می‌شود و صفحه‌ی سفید را هدف‌دار می‌کند. در میان تمام موانعی که روبه‌رویمان سبز می‌شوند و مسیرهایی که گاهی به بن‌بست می‌رسند، کدام‌ می‌تواند سرچشمه‌ی خیال نویسنده باشد؟